Filmy

Films

WOJACZEK
[1999]
Reżyseria: (Direction) Lech Majewski
Scenariusz: (Screenplay) Lech Majewski, Maciej Melecki
Obsada
Krzysztof Siwczyk (Wojaczek Rafał), Dominika Ostałowska (Mała), Andrzej Mastalerz (Wiktor Sierpień), Elżbieta Okupska (Hornacka), Mirosława Lombardo (matka Rafała), Jan Bógdoł (ojciec Rafała), Andrzej Wojaczek (neurolog), Jan Skrzek (grabarz), Robert Gawliński (Edward Stachura), Janusz Styczeń (występuje w roli samego siebie), Paweł Fesołowicz (Ciechoński), Andrzej Hudziak (Zatyczka), Andrzej Chłopecki (konferansjer), Maciej Melecki ("Sandauer"), Marek Kiedroń (Ryszard Milczewski-Bruno), Marcin Rzymski (młody), Witold Siwiński (młody Słowacki), Małgorzata Madejowska (bufetowa), Jolanta Windak (kelnerka), Tadeusz Pławecki (szatniarz), Adam Bauman (szatniarz z "Bajki", Elżbieta Okupska ("Rokoko"), Teresa Ziomber (bezdomna na dworcu), Bolesław Majewski ("Węgierski pasztet"), Wanda Majewska (elegancka pani), Aleksandra Margiciok (sklepowa), Krystyna Wowerko (kupująca), Jerzy Majak (sąsiad), Sebastian Skworzec (żołnierz), Dariusz Białas (żołnierz), Ilona Kanclerz , Monika Starowicz , Iwona Zielińska , Hanna Żurawska , Maciej Basta , Jerzy Ziomber , Sekret (zespół muzyczny) (zespół w składzie: Eugeniusz Pietryga-organy, Wojciech Włodarczyk-saksofon, Józef Mazurkiewicz-perkusja, Józef Skalski-gitara)
Ekipa
Opracowanie muzyczne: Lech Majewski
Zdjęcia: Adam Sikora
Scenografia: Katarzyna Jarnuszkiewicz
Kostiumy: Małgorzata Zacharska
Dźwięk: Ryszard Krupa
Montaż: Eliot Ems
Produkcja: Henryk Romanowski
Opis filmu
Gutek Film:

"Wizjoner Lech Majewski zrealizował może najbardziej przejmujący film o latach sześćdziesiątych PRL-u. Wojaczek, chociaż wykorzystuje fakty z tragicznej biografii poety-katastrofisty, wchodzi w regiony filmowego uniwersalizmu, w regiony eseju o kondycji artysty. Wojaczek to przede wszystkim niezwykle pesymistyczny opis napięć psychicznych i emocjonalnych (rzecz niezwykle trudna w kinie) powstałych między wrażliwą jednostką a otoczeniem.

Majewski wykreował swój film w duchu skojarzeniowej liryki poety: nie ma w Wojaczku klasycznej "fabuły biograficznej", lecz jedynie ciąg czarno-białych sekwencji inspirowanych luźnymi faktami z życia Rafała Wojaczka, z których część przeszła do legendy literatury polskich zbuntowanych i niedostosowanych. Bohater filmowego eseju Majewskiego, grany trochę w konwencji ekspresjonistycznego aktorstwa przez młodego, śląskiego poetę, Krzysztofa Siwczyka, otoczony jest aurą irracjonalnego buntu, w którym dominuje ustawiczna nonszalancja wobec własnego życia.
Rafał Wojaczek zafascynowany był legendą Hłaski. Nie liczył się z otoczeniem. Leczył się psychiatrycznie, walczył z alkoholizmem, jego ekscesy narażały go na ciągłe konflikty z prawem. Legenda biograficzna narastająca wśród młodzieży zaraz po jego samobójczej śmierci, przysłoniła wartość jego oryginalnej poezji, posługującej się brutalnym, obscenicznym językiem, poezji trudnej, wyrafinowanej i bez wątpienia wykraczającej poza czas życia poety. Wiele scen Wojaczka kręconych było w rodzinnym Mikołowie.

To z okna jego pokoju (obecnie siedziba literackiego Instytutu Mikołowskiego) statyczna kamera patrzy beznamiętnie na brzydki świat. Dramatyzm filmu Majewski osiągnął zaskakująco prostymi środkami: kadry są ascetyczne, montaż cięty, ujęcie po ujęciu, ruch postaci wewnątrz kadru." [www.gutekfilm.pl]


Film fabularny o Rafale Wojaczku, przedwcześnie zmarłym poecie i buntowniku. Jego poezja i samounicestwiające się życie odcisnęły niezwykłe piętno na pokoleniach Polaków. Pił i bił, przechodził przez szyby, wieszał się i skakał z trzeciego piętra. Bezustannie konfrontując się ze śmiercią, usiłował ją oswoić. Kochały go kobiety, on nie kochał nikogo, nawet siebie, żyjąc dla poezji jak straceniec. Świadomy potrzeby mitu w tych nijakich czasach, nasycił swą legendą rzeczywistość socjalistycznej Polski.

English

A feature about Rafał Wojaczek, a rebelious poet who died prematurely, like Jean-Michel Basquiat and Jim Morrison, in his twenties. Fueled by his selfdestructive life, his poetry made a lasting impression on generations of Poles. He drank and fought and walked through windows. Constantly attempting suicide he unsuccessfully hung himself and jumped from the third floor. Confronting death on a daily basis, he tried to tame it. Loved by women, he cared for no one, not even himself, living desperado-style only for poetry. Conscious of the need for myth in the mythless reality of communist Poland, he burned his life as an offering.


The haunting new film by Lech Majewski, compounded by the striking visual style - "Wojaczek" can linger on for months after seeing the film only once.
Ray Privett, Cinema Scope USA

Black-and-white elegance… Continually laugh-out-loud biopic.
J. Hoberman, Village Voice

Just as Wojaczek's nihilism has a core of passionate wit, so too does the movie presented at the New Directors/New Films at Museum of Modern Art… Gorgeously grim black and white, Mr. Majewski's camerawork has an almost classical austerity.
A.O. Scott, The New York Times

Lech Majewski's "Wojaczek" creates a new style for a biopic - much more powerful and incisive than the traditional one.
Kerstin Decker, Der Tagesspiegel

Painter/poet/filmmaker Lech Majewski directs "Wojaczek" with unswerving intensity.
Ray Murray, Philadelphia Festival of World Cinema

Lech Majewski's "Wojaczek" is a virtuoso achievement!
Doris Meirhenrich, Berlinale

Critic’s choice!
Time Out London

“Superb and surprisingly witty. Wojaczek operates on a deadpan comic tone established by its achingly beautiful sense of visual composure… Excellent!”,
Michael Phillips, Chicago Tribune


Festiwale (Festivals): Rotterdam, Berlin, Jerusalem, Rio de Janeiro, London, Mexico City, Montreal, Denver, Los Angeles, Corato, Trencianske Teplice, Klajpeda, Barcelona, The Hague, Karlovy Vary, Tromso, Paris, Buenos Aires, La Rochelle, Sao Paulo, Bratislava, Strasbourg, Dublin, Istambul, Kopenhagen, New York, Philadelphia.

Oficjalna strona filmu: www.gutekfilm.com.pl/wojaczek/

Recenzje